GREEK COMMITTEE FOR EDUCATION OF KENYAN YOUTH




Σαφάρι στη Μασάι-Μάρα, διήγημα του Αποστόλη Δόμβρου

Σαφάρι στη Μασάι-Μάρα

Διήγημα του Αποστόλη Δόμβρου

Πρωί της Πρωτοχρονιάς αφήσαμε το Λοτς της Μασάι-Μάρα, του μεγαλύτερου προστατευμένου πάρκου της Κένυα, και με το μικρό πουλμανάκι μας ξεκινήσαμε για σαφάρι.
Το πάρκο της Μασάι-Μάρα προχωράει πέρα απ' τα σύνορα με την Τανζανία κατά το νοτιά.Το μέρος αυτό του τεράστιου ρεζερβάτου μέσα στην Τανζανία είναι η πασίγνωστη Σερενγκέτη, ο παράδεισος των άγριων ζώων, η μεγαλύτερη αφρικάνικη σαβάνα, όπου η άγρια ζωή οργιάζει και συγχρόνως ισορροπεί τόσο αξιοθαύμαστα.Ο ουρανός του μικρού πούλμαν ήταν ανοιχτός, ώστε οι δέκα τουρίστες να μπορούν όρθιοι να φωτογραφίζουν, και τα παράθυρα γύρω-γύρω να παραμένουν κλειστά, σε ενδεχόμενη επίθεση άγριων ζώων.
Ξαφνικά, μπροστά μας, σε απόσταση κάπου μισού χιλιομέτρου, φάνηκαν δύο διαβάτες.
- Ουίλσον, -είπε η γυναίκα μου, που καθόταν πλάι στο μαύρο οδηγό και συγχρόνως ξεναγό μας- μας είπες ότι στο πάρκο απαγορεύεται να μένουν άνθρωποι, για κοίτα εκεί μπροστά δεξιά.Ο Ουίλσον γύρισε δεξιά και χωρίς να σκεφτεί καθόλου αποκρίθηκε:
- Σίγουρα είναι τουρίστες, που το αυτοκίνητο τους κόλλησε στη λάσπη απ' τη χτεσινή βροχή και κάνανε τη βλακεία να το εγκαταλείψουνε. Πρέπει να τους μαζέψουμε αμέσως.

Σαφάρι στη Μασάι-Μάρα, διήγημα του Αποστόλη Δόμβρου

Ο Ουίλσον πάτησε γκάζι και σε εκατό μετρά αφήσαμε αριστερά μας μια λακούβα-φωλιά υαινών. Τέσσερα κεφάλια από τα βρωμερά αυτά ζώα μας κοίταξαν με απάθεια.
Σε λίγο ζυγώσαμε τους δύο τουρίστες, ένα ζευγάρι γύρω στα είκοσι πέντε. Το πρόσωπο τους σχεδόν πράσινο, τα ρούχα τους γεμάτα λάσπη και στα χέρια τους κράταγαν από ένα σπασμένο μπουκάλι κόκα-κόλα.
Ο Ουίλσον φρενάρισε μπροστά τους.
- Άνθρωποι του Θεού, τρελλαθήκατε;
Μπάτε γρήγορα μέσα! Το νεαρό ζευγάρι σωριάστηκε στα πίσω ελεύθερα καθίσματα, βγάζοντας αναστεναγμούς ανακούφισης.
- Είμαστε φοιτητές απ' το Σαν Φρανσίσκο, άρχισε ο άντρας. Είχαμε νοικιάσει ένα αυτοκίνητο και βγήκαμε χθες νωρίς τ' απόγεμα βόλτα. Άρχισε να βρέχει όταν σ' ένα βαθούλωμα κολλήσαμε.
- Ο Τζον προσπάθησε να ξεκολλήσει το αμάξι, συνέχισε η νεαρή γυναίκα, αλλά στάθηκε αδύνατο. Οι ρόδες χώνονταν όλο και πιο βαθιά στη λάσπη. Ώσπου να το πάρουμε χαμπάρι, σκοτείνιασε. Ξέρετε πόσο γρήγορα σκοτεινιάζει εδώ. Αρχίσαμε να κορνάρουμε και να αναβοσβήνουμε τα φώτα, μήπως κάποιος μας ακούσει ή μας δει. Τίποτα όμως.
- Αμπαρωθήκαμε μέσα στο αμάξι και είπαμε να ξημερωθούμε εδώ. Σε λίγο άρχισαν να 'ρχονται τα ζώα.
Στην αρχή μια λιονταροοικογένεια. Τρεις μάνες με τα μωρά τους κι ένα τεράστιο αρσενικό. Άρχισαν τις βόλτες γύρω απ' το αμάξι. Κολλούσανε στα τζάμια τις μουσούδες τους. Κάποτε φύγανε. Στο μεταξύ βγήκε το φεγγάρι.Αυτό μας έκαψε κυριολεκτικά, γιατί βλέπαμε τα πάντα.
Προσπάθησα να δώσω κουράγιο στην Τζέιν λέγοντας της, ότι το αυτοκίνητο είναι σίγουρο και ότι αύριο κάποιος θα πέρναγε να μας σώσει.
- Ύστερα ακούστηκαν ουρλιαχτά από ύαινες, συνέχισε η Τζέιν. Τέτοιο φοβερό πράγμα δεν είχα ξανακούσει. Ολόκληρο κοπάδι πρέπει να ήταν.
- Ναι, λίγο mo κάτω είδαμε τη φωλιά τους, είπε ο Ουίλσον, ο οποίος έστριψε στο μεταξύ το πουλμανάκι μας πίσω για το Λοτς της Μασάι-Μάρα.

Σαφάρι στη Μασάι-Μάρα, διήγημα του Αποστόλη Δόμβρου

- Μια απ' αυτές πήδηξε πάνω στο καπό και κόλλησε τη μούρη της στο παρμπρίζ. Τέτοιο σιχαμερό στόμα, τόσο ύπουλα κίτρινα μάτια, είναι αδύνατο να τα περιγράψω. Η βρώμα των ζώων αυτών ήτανε αφόρητη.
Εισχωρούσε στο αμάξι και μας έπνιγε. Δεν κρατήθηκα, έκανα εμετό.
Η Τζέιν άρχισε να τρέμει και να κλαίει. Μια κυρία απ' τη συντροφιά μας πήγε κοντά της και μ' ένα αρωματικό χαρτομάνδηλο άρχισε να της σκουπίζει το πρόσωπο και να προσπαθεί να την ησυχάσει.
- Τζέιν, τώρα σωθήκατε, γυρίζουμε στο Λοτς. Απόψε θα γίνει ένα τρικούβερτο πάρτι.
- Το χειρότερο όμως ήτανε οι ελέφαντες, άρχισε πάλι ο Τζον.
Κατά τις τέσσερις το πρωί ακούστηκε ένα μπουμπουνητό και τρομπετιές. Μπροστά μας εμφανίστηκε ένα κοπάδι ελέφαντες.
Τρία μεγάλα αρσενικά, πέντε θηλυκά και τρία μικρά.
Μόλις είδανε το αμάξι άρχισαν να τρέχουν, κατά πάνω μας, στην αρχή τ' αρσενικά και μετά ακολούθησε όλο το κοπάδι..
Η γη σειότανε. Οι προβοσκίδες τους ψηλά και τ' αυτιά τους πίσω. "Κανονική επέλαση", σκέφτηκα. Αγκάλιασα την Τζέιν και έπαψα να κοιτάω μπροστά.
"Θεέ μου, -σκέφτηκα-, κάνε να τελειώνουμε γρήγορα. Θα γίνουμε άμορφη μάζα με τις λαμαρίνες". Άκουγα το γδούπο των βημάτων τους να ζυγώνει κι ύστερα να σταματά. Δε μας πατήσανε. Αρχίσανε να κάνουνε βόλτες γύρω απ' τ' αμάξι μας.
Το μεγαλύτερο αρσενικό στάθηκε πίσω στο πορτ-μπαγκάζ και με την προβοσκίδα του, που την έβαλε από κάτω, άρχισε να σηκώνει το αμάξι, να το τουμπάρει. Εκείνη τη στιγμή, δεν ξέρω πώς στην απελπισία μου βρήκα κουράγιο, ανοίγω το παράθυρο, βγάζω το κεφάλι μου έξω:
"Γαμημένε κωλοελέφαντα, άντε στην κόλαση!"
Ξεφώνησα μ' όλη μου τη δύναμη κι άρχισα να χτυπώ παλαμάκια.
Κάπου είχα διαβάσει ότι τα παλαμάκια τρομάζουν αυτά τα παχύδερμα. Σαν από θαύμα, το μεγάλο αρσενικό σταμάτησε να ταρακουνάει το αυτοκίνητο μας, έκανε μεταβολή κι άρχισε ν' απομακρύνεται ακολουθούμενο απ' όλο το κοπάδι.
Κλείνω το τζάμι και σωριάζομαι πλάι στην Τζέιν.
Κατά τις πεντέμισι, που άρχισε να φέγγει, ακούσαμε ποδοβολητά, όχι τόσο βαριά σαν των ελεφάντων, αλλά πολλά, πάρα πολλά. Τη φορά αυτή ήτανε ένα κοπάδι αγριοβούβαλοι. Θάλασσα ολόκληρη, Ο τόπος γέμισε όγκους, που τρέχανε με το κεφάλι κατεβασμένο. Με μουγκρίσματα και μουγκανιτά, μας ζύγωναν. Δεν ξέρω πόσα κομμάτια ήταν το κοπάδι, εκατό, διακόσια, δεν ήταν δυνατό να υπολογίσω.
Η καρδιά μου χτυπούσε να σπάσει, κρύος ιδρώτας με περιέλουσε, το στόμα μου γέμισε σάλια. "Θα ξεράσω" σκέφτηκα.
Περάσανε ξυστά πλάι μας, χωρίς να μας αγγίξουν και χωρίς να σταματήσουν. Οι λάσπες που πέταγαν οι οπλές τους γέμισαν τα τζάμια του αυτοκινήτου.
Ύστερα βγήκε ο ήλιος. Εμείς κυριολεκτικά ράκη μέσα στ' αμάξι, σωριασμένοι στα καθίσματα. Αδύνατο να κουνήσουμε ούτε καν το δαχτυλάκι μας. Πήγε οχτώ, δε φάνηκε ούτε ζώο ούτε αμάξι να περνά.
- Τζέιν, σ' αυτήν την κονσέρβα δε μένω άλλο, της είπα. Θα βγούμε. Ίσως συναντήσουμε κανέναν.
Σπάσαμε τα δύο άδεια μπουκάλια της κόκα-κόλα και κάναμε την ηρωική μας έξοδο.
-Ήτανε το μεγαλύτερο λάθος που μπορούσατε να κάνετε, είπε ήσυχα-ήσυχα ο μαύρος οδηγός μας, ο Ουίλσον. Τριακόσια μέτρα παρακάτω από κει που σας μαζέψαμε, ήτανε μια φωλιά υαινών. Από σας δε θα 'μεναν παρά μόνο οι μεταλλικές αγκράφες από τις ζώνες σας και μερικά καλοκαθαρισμένα κόκαλα. Οι ύαινες δεν αφήνουν τίποτα.
Μεγάλη απερισκεψία, σερ, να βγείτε απ' τ' αμάξι σας.
Στο Λοτς ήπιαμε ένα ποτήρι σαμπάνια και βιαστικά γυρίσαμε στο πουλμανάκι, να συνεχίσουμε το πρωτοχρονιάτικο σαφάρι μας.